Lorain ging dit weekend naar Gladiolen.
Begin 2025 kochten we combi tickets onder het motto: we zien wel...
Na een hele week Keulen was het niet zeker of de fysieke barometer een uitstap naar Olen nog zou toestaan. Maar dat was zonder de goesting van Lorain gerekend. "Ik ga naar Gladiolen, komt wel goed”: zei ze. Zo gezegd, zo gedaan.
Wel nog even voor de zekerheid een toegang geregeld voor minder mobiele festivalgangers (alle credits voor de organisatoren, die zonder problemen of enige vraag naar bewijzen dit in orde brachten). & daar ging ze, zonder gène, vol goede moed en veel goesting om het eerste festival van de zomer mee te beleven. Ik zag haar genieten en glunderen! Ik zag vriendinnen die voor haar zorgden en om half twee 's nachts kreeg ik een berichtje dat ze op weg was naar huis. En als dat nog niet dapper genoeg was, vroeg ze me zaterdag om voor een gepland trouwfeest dat 's avonds gepland was, nog even in de namiddag terug gebracht te worden naar Gladiolen. Want of ik nu thuis ben of daar, dan zou iedereen toch wel mee weten wat gedaan!
Het lijken hele gewone dingen, maar in de context waarin wij vandaag leven, kon ik alleen maar blinken en zo fier zijn als een gieter op die zus van mij! Die zus die onder de mensen komt, haar verhaal doet, geniet en af en toe hulp toe staat!
#gogolorrie